یکی از مشکلات متاسفانه رایج در بین مراجعه‌کنندگان مطبهای دندانپزشکی بطور عام و جامعه ایرانیان مقیم کانادا بطور خاص عدم شناخت و آگاهی کافی از خدمات بیمه دندانپزشکی است. چه بسا بیمارانی که به مطبهای دندانپزشکی مراجعه می کنند و در پاسخ به پرسش منشی که شما چه بیمه ای دارید می‌گویند بیمه نداریم در صورتی که ممکن است بدون آنکه خود در جریان باشند تحت پوشش بیمه دندانپزشکی محل کار خود بوده یا حتی مشمول برخورداری از بیمه های دولتی ایالت انتاریو باشند.

در این اینفوگراف که توسط انجمن دندانپزشکان ایرانی انتاریو(IODA) و برای آگاهی هرچه بیشتر شما عزیزان تهیه شده نگاهی اجمالی داشتیم به بیمه های دندانپزشکی دولتی انتاریو


14 views0 comments

براکسیسم دندان قروچه یعنی ساییدن غیرعادی دندانها روی هم که معمولا هنگام خواب روی میدهد

همه چیز درباره براکسیسم BRUXISM
همه چیز درباره براکسیسم
علل احتمالی براکسیسم دندان قروچه

با افزایش استرس در بدن و عدم تخلیه انرژی حاصل از آن، عضلات جونده تحریک شده و دندانها را روی هم سایش میدهند

  • استرسهای عاطفی مثبت یا منفی

  • عارضه جانبی برخی داروها مثلا فلوکسیتین

  • واکنش به درد به خصوص در کودکان

  • بهم ریختگی دندانها

  • برخی بیماری های عصبی درمانهای دندانپزشکی


علایم براکسیسم دندان قروچه
  • آسیب دیدن ترمیم ها، ونیرها، روکشها و ایمپلنتها تحلیل رفتن لثه

  • خشکی و گرفتگی گردن و یا شانه

  • سایش، شکستگی یا پریدگی دندانها

  • حساسیت و لقی دندانها

  • درد در ناحیه صورت، گوش

  • درد و گرفتگی فک و عضلات صورت

  • از بین رفتن لایه خارجی مینا و نمایان شدن لایه داخلی عاج

  • شکستگی کاسه ای شکل در ناحیه طوق دندانها نزدیک لثه

  • در رفتن، قفل شدن و صدا دادن مفصل فک

  • ایجاد نواحی گود شده روی سطح جونده دندانها

  • سردرد بخصوص هنگام بیدار شدن از خواب

  • کنگره کنگره شدن حاشیه زبان


چطور درمان کنیم؟

درمانهای دندانپزشکی:

  • اسپلینت یا گارد این لوازم دندانها را از هم جدا کرده و مانع سایش آنها روی یکدیگر میشوند

  • در صورت شدید و مزمن بودن دندان قروچه، دندانپزشک آسیبهای وارد شده به دندانها را ترمیم کرده یا ممکن است دندانها را روکش کند

درمانهای دارویی:

  • تجویز شل کننده های عضلانی پیش از خواب برای مدت کوتاه

  • تجویز داروهای ضد افسردگی، ضد اضطراب و آرامبخش برای مدت کوتاه

  • تزریق بوتاکس در بیمارانی با براکسیسم

  • شدید که به سایر درمانها پاسخ نداده اند

درمان مشکلات زمینه ای:

  • تغییر داروی مصرفی با مشورت پزشک

  • درمان بیماری هایی که ممکن است باعث براکسیسم شوند نظیر ریفلاکس

  • درمان اختلالات حین خواب نظیر آپنه


علایم براکسیسم دندان قروچه
براکسیسم دندان قروچه یعنی ساییدن غیرعادی دندانها روی هم که معمولا هنگام خواب روی میدهد

43 views0 comments

کاری از: انجمن دندانپزشکان ایرانی اونتاریو

ترجمه و گردآوری: دکتر رضا ترمه‌ای ویرایش: دکتر علیرضا آشوری منبع: ‌RCDSO Guidelines for Record Keeping

خواننده‌ی عزیز،

متن زیر ترجمه‌ی غیر رسمی و خلاصه شده‌‌ای است از Record keeping guidelines که توسط RCDSO در سال ۲۰۱۹ منتشر شده است. جهت مطالعه‌ی نسخه‌ی اصلی این مطلب می‌توانید به آدرس زیر مراجعه فرمایید

https://az184419.vo.msecnd.net/rcdso/pdf/guidelines/RCDSO_Guidelines_Dental_Recordkeeping.pdf

دستورالعملهای RCDSO در خصوص Record Keeping

مقدمه:

حفظ و نگهداری سوابق بیماران وظیفه‌ی قانونی و اخلاقی دندان‌پزشکان است. این سوابق باید مشخص، منظم، خوانا، صحیح و به روز باشند. به گونه‌‌­ای که هم شما و هم هر دندان‌پزشک دیگری بتواند با مرور این سوابق به راحتی با وضعیت درمانی بیمار آشنا شده و خِللی در روند درمانی بیمار رخ ندهد.


اصول اولیه Record Keeping :
  • ثبت صحیح اطلاعات کلی مربوط به بیمار.

  • تاریخچه پزشکی بیمار که باید به روز باشد (Medical History).

  • تاریخچه دندان‌پزشکی بیمار (Dental History).

  • شرح دقیقی از یافته‌­ها پس از معاینه. در مواردی که یافته‌­ای نرمال بود، این عبارت را بنویسید: Within Normal Limits (WNL).

  • شرح کاملی از یافته‌های مهم (Significant Findings) در نتیجه‌ی معاینه، انجام تستهای بالینی و یا بررسی کست تشخیصی.

  • تشخیص (Diagnosis).

  • طرح درمان (Treatment Plan).

  • ذکر این مهم که رضایت بیمار جهت درمان گرفته شده بود/ Informed Consent was obtained.

  • ذکر این نکته مهم که رضایت بیمار جهت فرستادن سوابق ایشان به شخص ثالث گرفته شده بود.

  • ثبت رکورد ارجاع بیمار به متخصص و گزارش‌های دریافتی از سایر کادر درمانی در خصوص بیمار.

  • شرح کامل درمانهای انجام شده به همراه مواد و داروهای استفاده شده و در صورت صلاحدید دندان‌پزشک، نتیجه‌‌ی درمان

  • ثبت دقیق سوابق مالی و حسابداری

  • ثبت مکالمات حضوری، تلفنی و ایمیل با بیمار در خصوص مراقبتهای دندان‌پزشکی ایشان

طبیعی است با وجود نرم افزارهای کامپیوتری و رادیوگرافی‌های دیجیتال، Record Keeping هم در ایالت انتاریو روز به روز بیشتر به سمت الکترونیک و اصطلاحا paperless و یا paper light پیش می­رود.

کالج دندان‌پزشکان اونتاریو توصیه‌­های ویژه‌ای جهت Electronic Record Keeping منتشر کرده است که در لینک زیر قابل دسترسی هستند:

https://az184419.vo.msecnd.net/rcdso/pdf/guidelines/RCDSO_Guidelines_Electronic_Records_Management.pdf


اصول کلی Record Keeping :
  • همه نوشته­های روی کاغذ باید با جوهر دائمی یا ماشین تحریر، تاریخ گذاری و ثبت شوند، یا اینکه در یک قالب الکترونیکی قابل قبول باشد و تاریخ آنها پس از ثبت "قفل" شود.

  • همه رکوردهای ثبت شده باید کامل، روشن و خوانا باشند.

  • تمام نوشته­ها توسط دندان‌پزشک معالج باید از طریق امضاء، اسم و یا اینیشیال به ایشان نسبت داده شوند.

  • رادیوگرافی­ها و سایر وسایل تشخیصی، مانند مدل­های مطالعه تشخیصی و عکسهای داخل دهان، باید با نام درست و صحیح بیمار ثبت شوند؛ همچنین تفسیر یافته­های تشخیصی.

  • شرح برنامه کلّی درمان ، گزینه­های درمانی­، هرگونه خطرات یا محدودیت­های درمان و برآورد هزینه­های معالجه باید برای هر بیمار، والدین، سرپرست قانونی (Legal Guardian) یا تصمیم­گیرنده جایگزین، در صورت لزوم تهیه و در پرونده بیمار ذکر شود. در موارد پیچیده یا دشوار، مستندات تکمیلیِ امضاء شده دیگری از رضایت بیمار (Informed Consent) را در نظر بگیرید.


اطلاعات کلی بیمار:

سوابق بیمار باید شامل اطلاعات عمومی زیر باشد و باید مرتباً به روز شود:

  • نام و نام خانوادگی، آدرس و اطلاعات تماس از جمله شماره‌ی تلفن (خانه، محل کار، موبایل) و ایمیل (اختیاری).

  • تاریخ تولد.

  • شماره، آدرس و اطلاعات تماس با پزشک بیمار(یا سایر ارائه دهندگان مراقبت­های بهداشتی اولیه خانواده) و هر متخصص پزشکی.

  • شماره، آدرس و اطلاعات تماس با هر مراجعه کننده متخصص بهداشت و درمان در صورت وجود

  • نام و اطلاعات تماس در مواقع اورژانس (و رابطه آن شخص با بیمار).

  • مشخصات فرد یا آژانسهای مسؤول پرداخت.

  • در صورت لزوم اطلاعات بیمه‌‌ی دندان‌پزشکی.


تاریخچه‌ی پزشکی بیمار:

برای فراهم کردن خدمات مراقبت از دندان، دندان‌پزشکان باید تمام اطلاعات پزشکی لازم و مربوطه قبل از شروع درمان را به دست آورند. این اطلاعات باید به طور سیستماتیک جمع‌آوری شده و این موارد را شامل شوند: وضعیت سلامت فعلی بیمار و هرگونه بیماری جدی، شرایط و یا عوارض جانبی در گذشته که ممکن است روی درمان دندان‌پزشکی تأثیر بگذارد. به ویژه، باید موارد اصلی زیر برای همه بیماران مورد توجه قرار گیرند:

  • سابقه­ هرگونه بیماری قلبی عروقی.

  • سابقه­ هرگونه بیماری سیستم ایمنی.

  • آلرژی یا واکنش شدید (Adverse Reaction).

  • لیستی از تمام داروهای فعلی، از جمله Dosage.

  • سابقه بستری شدن در بیمارستان و یا بیماری­های جدی.

  • بارداری یا شیردهی.

فرم تاریخچه پزشکی، پرسشنامه یا سیستم باید به طور كامل عملكرد دندانپزشك را منعكس كند. این فرم باید شامل این موارد باشد: مجموعه ای از سؤالات منطقی برای کمک به دندانپزشک در بدست آوردن اطلاعات لازم از بیمار برای تعیین اینکه آیا دندان‌پزشکی را می­توان بدون ایجاد خطر پزشکی برای بیمار انجام داد یا خیر.

پس از تکمیل، پرسشنامه تاریخچه پزشکی باید توسط دندان‌پزشک معالج بررسی، تاریخ و امضا شده و مرتباً به روز شود. علاوه بر این، دندان‌پزشک باید مطمئن شود که فرم تکمیل شده توسط بیمار، والدین، ​​سرپرست قانونی یا تصمیم گیرنده جایگزین امضا شده است.

اطلاعات اضافی را می توان از طریق مصاحبه با بیمار به دست آورد. گاهی جواب مثبت بیمار به یک بیماری شاید به تحقیق و تفحص بیشتری در کنار Review of System (ROS) نیاز داشته باشد. به عنوان مثال، سابقه حمله قلبی ممکن است نیاز به بررسی سیستم قلبی عروقی داشته باشد.

همچنین اطلاعات بیشتر را می­توان از طریق معاینه فیزیکی سر، گردن و داخل دهان، گرفتن و ثبت علائم حیاتی مانند ضربان قلب و فشار خون، و یا مشورت با سایر ارائه دهندگان خدمات پزشکی به دست آورد. هرگونه حساسیت به دارو و هرگونه بیماری قابل توجه که به مراقبت از بیمار مربوط هستند باید کاملاً آشکار باشد.

به این نکته توجه فرمایید که اطلاعات بهداشتی شخصی حساس (مثلا ابتلا به هپاتیت) نباید روی قسمت بیرونی پرونده بطوری که برای عموم قابل فهمیدن باشد درج شود. در عوض، یک سیستم رمزگذاری شده (مثلا برچسب های رنگی) ممکن است برای هشدار به کارکنان دندانپزشکی مربوطه استفاده شود.

اطلاعات پزشکی بیمار باید بررسی و مرتباً به روز شود. دندان پزشک ممکن است اطلاعاتی که قبلاً از بیمار بدست آمده را بررسی کرده و در مورد هرگونه تغییر، سوالات خاصی مطرح کند. در هر صورت، نتایج استعلام باید به صورت مستند در پرونده درج شوند.

سؤالات مناسب شامل موارد زیر است:

  • آیا تغییری در سلامت شما وجود داشته است، مواردی از قبیل بیماریهای جدی، بستری شدن در بیمارستان یا آلرژی جدید؟ اگر بله، لطفا توضیح دهید.

  • آیا داروهای جدید مصرف می­کنید یا تغییری در میزان داروهایی که از قبل استفاده می­‌کردید اتفاق افتاده است؟ اگر بله، لطفا توضیح دهید.

  • آیا شما یک مشکل قلبی جدید را تشخیص داده­اید یا به آن مبتلا شده­اید یا در مشکل قلبی قبلی تغییری اتفاق افتاده است؟

  • آخرین معاینه پزشکی شما چه زمانی بوده است؟

  • آیا مشکلی مشخص شده است؟ اگر بله، لطفا توضیح دهید.

  • آیا شما شیرده یا باردار هستید؟ اگر باردار هستید، تاریخ تخمینی وضع حمل چه زمانی است؟

ممکن است یک دندانپزشک تصمیم بگیرد که برای ویزیتهای پی در پی از یک فرم خلاصه شده برای ثبت تغییرات سلامت بیمار استفاده کند. اما در برخی مواقع، انباشت تغییرات در سلامت عمومی بیمارو یا گذر ساده زمان می تواند لزوم تکمیل تاریخچه پزشکی جدید را ضروری سازد. اینکه چه زمانی برای این کار مناسب است به قضاوت بالینی دندان‌پزشک بستگی دارد.


تاریخچه دندان‌‌پزشکی

علاوه بر تاریخچه پزشکی، اطلاعات به دست آمده در مورد هر گونه سابقه قابل توجهی درتاریخچه دندان‌پزشکی بیمار، می تواند معاینه بالینی را تکمیل کند.

عادات دهانی خاص و/ یا ریسک فاکتورها، مانند موارد زیر باید شناسایی شوند:

- اقدامات بهداشت دهان در خانه و یا پارافانکشن که ممکن است در برنامه ریزی درمان آینده تأثیر داشته باشند.

- تاریخچه خانوادگی (از لحاظ بیماریهای رایج در خانواده مانند دیابت و بیماریهای قلبی عروقی) و همچنین تاریخچه‌ی اجتماعی بیمار با سؤالاتی در مورد استفاده از دخانیات و محصولات مرتبط، مصرف الکل، مصرف مواد مخدر، و سرگرمی ها و دیگر علایق باید ثبت شوند.


پرونده بیمار باید شامل اظهاراتی باشد از جمله:


شناسایی شکایت اصلی (Chief Complaints) و همچنین تاریخچه آن(History of Chief Complaints)، به همانگونه که توسط بیمار ارائه شده است.

راه خوب دیگر برای به دست آوردن اطلاعات، مصاحبه با رویکرد استفاده از سؤالات باز جهت پی بردن به نیازها و اولویت های بیمار است. سوالاتی از این قبیل:

چه چیزی در مورد سلامتی دهان و دندان برای شما مهم است؟

از نظر شما چه چیزهایی مهمترین خصوصیات یک مطب دندان‌پزشکی محسوب می­شوند؟

چگونه می­توانیم پاسخگوی مناسبی برای نیازهای دندان‌پزشکی شما باشیم؟

آیا شما به عنوان یک فرد معلول یا شخص ناشنوا شناخته می­شوید؟ اگر بله، چگونه می­توانیم در درمان دندان پزشکی به شما کمک کنیم؟

آیا چیز دیگری وجود دارد که باید در مورد تاریخچه دندانپزشکی شما بدانیم؟ از جمله هرگونه نگرانی یا مشکل خاص (مالی ، برنامه ریزی و غیره).


محرمانه بودن اطلاعات و حفظ حریم خصوصی بیماران:

ارائه دهندگان مراقبت­های درمانی، از جمله دندانپزشکان، وظایف حرفه­ای، حقوقی و اخلاقی دارند تا اطلاعات شخصی بیماران را محرمانه نگه دارند. قانون حفاظت از اطلاعات شخصی بهداشت شخصی انتاریوPersonal Health Information Protection Act, 20041 (PHIPA) ، تعهدات قانونی را برای متولّیان اطلاعات بهداشتی از جمله دندان‌پزشکان، وضع کرده است تا از حفظ حریم اطلاعات شخصی بیماران اطمینان حاصل شود. یک دندان‌پزشک وظیفه دارد اطمینان حاصل کند که کلیه کارمندان و سایر کسانی که به نمایندگی از آنها اقدام می کنند، از الزامات حفظ محرمانه اطلاعات آگاه هستند. دندان‌پزشک وظیفه دارد که اطلاعات شخصی و پزشکی را فقط با رضایت بیمار یا مواردی که طبق قانون PHIPA مجاز شمرده شده جمع آوری، استفاده و آشکار کند.


یک دندان‌پزشک تحت PHIPA همچنین وظیفه دارد تا حد معقول اطمینان حاصل کند که سوابق اطلاعات مربوط به سلامت شخصی در حضانت یا کنترل خود، به صورت ایمن حفظ شده، منتقل و در دسترس قرار بگیرند. به طور خاص، متولّیان باید اطمینان حاصل کنند که سوابق اطلاعات مربوط به سلامت شخصی بیمار در حضانت یا کنترل آنها در برابر سرقت، گم شدن و استفاده غیرمجاز محافظت می­شوند؛ همچنین اطمینان حاصل شود از اینكه سوابق حاوی این اطلاعات در برابر تکثیر، تغییر و یا از بین بردن بدون مجوز محافظت می شوند.


سوابق بیمار باید به صورت ایمن حفظ شوند، بدون مراقبت در مناطق عمومیِ مطب رها نشوند و در پایان دوره نگهداری مورد نیاز به طور مناسب و ایمن نابود شود (ر.ک به نگهداری سوابق دندان‌پزشکی).

اگر اطلاعات مربوط به سلامت شخصی بیمار توسط افراد غیرمجاز از بین رفته، دزدیده شده یا به آنها دسترسی پیدا شده است، متولّیان اطلاعات سلامت باید این امر را در اولین فرصت مناسب به بیماراطلاع دهند. علاوه بر این، متولّیان اطلاعات سلامت باید در مورد برخی از موارد نقض حریم خصوصی، بهInformation and Privacy Commissioner نیز اطلاع دهند. برای اطلاعات بیشتر، به قانون حمایت از اطلاعات شخصی و آیین نامه­های مندرج در این قانون، در وب سایت زیر مراجعه کنید: www ipc on ca

بررسی جامع بالینی سوابق بیمار باید شامل شرح شرایطی باشد که در معاینه وجود دارد.


VITAL SIGNS

علائم حیاتی مرتبط با آن ممکن است شامل نبض، فشار خون، اشباع اکسی هموگلوبین (از طریق پالس اکسی متری) ، تنفس و دمای بدن باشد. نیاز به ثبت این موارد بستگی دارد به سن، تاریخچه پزشکی، میزان اضطراب، ماهیت و پیچیدگی درمان دندان‌پزشکی در آینده و اینکه آیا استفاده از آرامبخشی یا بیهوشی عمومی در نظر گرفته شده است.


ارزيابی خارج دهانی/ Extra-Oral Evaluation :

بررسی عمومی: قد، وزن، استقامت، تحرک.

اندام های انتهایی: پوست، مفاصل، ناخن­‌ها، وجود گرفتگی، لرز، ضایعات، زخم­ها و سایر ناهنجاری­ها

سر و گردن: قرینگی، حرکات، پوست، غدد لنفاوی، سینوس­ها، عضلات ترشح و ناحیه دهانی، تیروئید، مفصل گیجگاهی و غدد بزاقی.


ارزيابی داخل دهانی/Intra-Oral Evaluation :

بافت نرم: لب­ها و مخاط لب، مخاط باكال و وستيبول، كام سخت و نرم، دهان و حلق، زبان، كف دهان.

بافت سخت: ساختار استخوان، عدم تقارن، ناهنجاري، رشد، وجود توروس یا اگزوستوزیس، فرم ریج.

وضعیت دندانها: ارزیابی دندان­ها باید با استفاده از یک اودنتوگرام و/ یا لیستی از یافته­های بالینی برای هر دندان ثبت شود.

وضعیت لثه و پریودونشیم: یک معاینه جامع و پریودنتال کامل دهان به عنوان مطلوب ترین وسیله ارزیابی شناخته شده است و باید انجام شود. دندان‌پزشکان ممکن است از یک ابزار غربالگری پریودنتال شناخته شده مانند Periodontal Screening (PSR) استفاده کنند و برای افرادی که نتایج غربالگری آنها، بررسی بیشتر و دقیق­تری نیاز دارد، یک معاینه و چارتینگ کامل پریودنتال را انجام دهند.

میزان معاینات خارج و داخل دهانی بستگی به شرایط بیمار و قضاوت بالینی دندانپزشک معالج دارد.

به عنوان بخشی از یک معاینه بالینی جامع، مهم است که در پرونده بیمار ثبت کنید که در طول معاینه به هر یک از این مناطق توجه شده است. برای مناطقی که ناهنجاری دیده نمی­شود، عبارات اختصاری مانند "WNL" یا "NSF" ممکن است ثبت شوند.

odontogram باید به اندازه کافی بزرگ باشد و/ یا امکان ثبت تمام یافته­های بالینی مربوط را داشته باشد. در انتهای معاینه، ادنتوگرام یک پرونده دائمی از شرایط اولیه بیمار ایجاد می کند و بنابراین، نباید تغییر یابد. یافته­های کلینیکی ذکر شده در معاینه­های مجدد بعدی یا ویزیت های اورژانسی باید به صورت کتبی در پرونده بیمار ثبت شوند یا در یک جداگانه ذکر شوند odontogram


ارزیابی رادیوگرافیک:

رعایت مفاهیم توجیهی و بهینه سازی، که اصل ALARA (کمترین حد منطقی و قابل دستیابی) را شامل می­شوند، در هنگام استفاده از رادیوگرافی اساسی هستند. هنگام معاینه باید از رادیوگرافی­ها به شکلی مسؤولانه استفاده کرد که حداکثر مزایای ارزش تشخیصی را داشته باشد. تصمیم در مورد تعداد، نوع و دفعات انجام رادیوگرافی ها باید بر اساس سن هر بیمار، تاریخچه پزشکی و دندان پزشکی، علائم و نشانه­های بالینی و وضعیت سلامت دهان و دندان باشد.


بررسی اولیه بیماران جدید:

  • هر زمان ممکن باشد، باید رادیوگرافی های اخیر را از دندان‌پزشكان قبلی بیمار دریافت کرد.

  • باید معاینه بالینی انجام شود.

  • پس از ارزیابی رادیوگرافی های اخیر و معاینه بالینی، دندان‌پزشک ممکن است بر اساس یک قضاوت بالینی معقول، رادیوگرافی­های مناسب را مختص آن بیمار تجویز کند تا به تشخیص اولیه برای بیمار کمک کند.

ویزیتهای بعدی:


  • قبل از تجویز رادیوگرافی اضافی معاینه بالینی باید انجام شود.

  • تصمیم یک دندانپزشک در مورد تعداد، نوع و تناوب رادیوگرافی‌­ها باید مبتنی بر بیماری موجود و یا پیش بینی بیماری باشد.

  • به عنوان مثال تعیین تناوب گرفتن رادیوگرافی بایت وینگ باید بر اساس ریسک پوسیدگی دندان یا ابتلا به بیماری پریودنتال باشد.

  • رادیوگرافی­ها هرگز نباید صرفا براساس دوره­های زمانی تجویز شوند مانند رادیوگرافی‌­های بایت وینگ هر شش ماهیا رادیوگرافی پانورامیک (OPG) هر سه سال.